Pearl
Trapped on her family’s isolated farm, Pearl must tend to her ailing father under the bitter and overbearing watch of her devout mother. Lusting for a glamorous life like she’s seen in the movies, Pearl’s ambitions, temptations, and repressions collide.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
پرل یک درام/ترسناکِ روان‌شناختیِ رنگارنگ و ناآرام است که در سال 1918 می‌گذرد و زندگی دختری تنها را در یک مزرعه دورافتاده دنبال می‌کند؛ دختری که بین وظایف خانوادگی، رؤیای ستاره شدن و خشم سرکوب‌شده‌اش گیر افتاده است. فیلم بیشتر از اینکه یک اسلشر معمولی باشد، یک شخصیت‌محوریِ تاریک و آزاردهنده است. میا گاث در نقش اصلی تقریباً تمام فیلم را می‌دزدد و در کنار دیوید کورنسوت، تندی رایت و متیو ساندرلند بازی می‌کند. لحن فیلم ترکیبی از ملودرام، هجوِ هالیوودی و وحشت روانی است؛ با تصویرسازی‌های بسیار چشم‌نواز و حال‌وهوایی که هم آشناست هم غریب.
نکات مثبت
- +بازی فوق‌العاده و به‌یادماندنیِ میا گاث
- +فیلم‌برداری و طراحی بصری خیره‌کننده و بسیار رنگی
- +اتمسفر پریشان، ناخوشایند و گیرای فیلم
- +شخصیت‌پردازیِ عجیب اما جذابِ پرل
- +ترکیب متفاوتی از درام، ترس و ملودرام
نکات منفی
- -برای طرفداران اسلشرِ مستقیم، خیلی کم‌خون‌تر از انتظار است
- -ریتم و منطق بعضی صحنه‌ها برای همه قانع‌کننده نیست
- -برخی لحظات عمداً اغراق‌شده و تا حدی ناهماهنگ‌اند
- -پایان‌بندی برای بعضی تماشاگرها ناگهانی حس می‌شود
جمع‌بندی
اگر فیلم‌های شخصیت‌محورِ تاریک و ترس روان‌شناختی با سبک بصری پررنگ را دوست دارید، «پرل» احتمالاً خیلی به شما می‌چسبد. اگر دنبال ترسِ سرراست، جامپ‌اسکر یا اسلشرِ کلاسیک هستید، ممکن است ناامید شوید. قوت اصلی فیلم میا گاث و جهان‌سازیِ خاص تی وست است. در مجموع، تجربه‌ای متفاوت، آزارنده و دیدنی است، نه یک وحشتِ عامه‌پسند.