Black Mirror: Bandersnatch
In 1984, a young programmer begins to question reality as he adapts a dark fantasy novel into a video game. A mind-bending tale with multiple endings.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
یک فیلم تعاملی از دنیای Black Mirror که در ۱۹۸۴ می‌گذرد و دربارهٔ استِفان باتلر، یک برنامه‌نویس جوان است که می‌خواهد یک بازی ویدیویی بر اساس یک کتاب «انتخابِ مسیر» بسازد. فضای اثر تیره، روان‌شناختی و نوستالژیکِ دههٔ ۸۰ است و مدام از شما می‌خواهد بین مسیرهای مختلف تصمیم بگیرید. بازیگران اصلی شامل فین وایت‌هد، ویل پولتر، کریگ پارکینسون و آلیس لو هستند. فیلم بیشتر از آن‌که روی اکشن تکیه کند، روی حس کنترل، اضطراب و بازی با خودِ مفهوم انتخاب تمرکز دارد.
نکات مثبت
- +چند پایان و مسیر متنوع
- +ایدهٔ کنترل/بی‌اختیاری هوشمندانه با فرم گره خورده
- +فاز متا و خودارجاعی جذاب
- +فضاسازی تیره و ۸۰s خوب درآمده
نکات منفی
- -بخشی از انتخاب‌ها در عمل به یک مسیر نزدیک می‌شوند
- -بازبینی‌های مکرر می‌تواند فرساینده شود
- -داستان گاهی بیشتر روی ترفند فرمی می‌ایستد تا عمق احساسی
- -بعضی پایان‌ها بیشتر شوک‌آورند تا رضایت‌بخش
جمع‌بندی
Bandersnatch بیشتر یک تجربهٔ سینمایی-تعامل‌پذیر است تا یک فیلم کلاسیکِ راحت‌تماشا. اگر با فرم بازی‌گونه و روایت‌های حلقه‌ای مشکلی نداری، ایده‌اش خیلی زود تو را جذب می‌کند و مدام وادارت می‌کند دربارهٔ ارادهٔ آزاد فکر کنی. اما اگر از تکرار، شاخه‌زدن‌های نمایشی و روایت‌های عمدیِ ناآرام خسته می‌شوی، ممکن است در نیمهٔ راه سرد شوی. در مجموع، یک تجربهٔ مهم و خلاقانه است، حتی اگر برای همه «فیلمی عالی» نباشد.