Roma
In 1970s Mexico City, two domestic workers help a mother of four while her husband is away for an extended period of time.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
«روما» در مکزیکوسیتیِ اوایل دهه ۱۹۷۰ می‌گذرد و یک سال از زندگی کلئو، خدمتکارِ یک خانواده طبقه‌بالا را دنبال می‌کند. فیلم بیشتر از آن‌که قصه‌محور باشد، پرتره‌ای آرام، انسانی و بسیار شخصی از زندگی روزمره، نابرابری طبقاتی و پیوندهای عاطفی است. بازی‌های اصلی با حضور یالیتزا آپاریسیو و مارینا دِ تاویرا و کارگردانی/فیلمبرداری آلفونسو کوارون، حال‌وهوایی صمیمی اما سنگین می‌سازند. فیلم سیاه‌وسفید است و با ریتمی تأملی پیش می‌رود؛ بیشتر روی جزئیات، فضا و حس زندگی تکیه دارد تا اتفاقات پرهیجان.
نکات مثبت
- +تصویربرداری سیاه‌وسفید خیره‌کننده
- +بازی طبیعی و بسیار باورپذیر یالیتزا آپاریسیو
- +فضاسازی دقیق و عاطفیِ مکزیک دهه ۷۰
- +لحن انسانی و صمیمی بدون اغراق
- +کارگردانی و صداگذاری درخشان
نکات منفی
- -ریتم کند و کم‌حادثه
- -برای بعضی‌ها بیش از حد سرد و فاصله‌دار
- -داستان بیشتر مشاهده‌محور است تا دراماتیک
- -احساس می‌کند بیشتر «تجربه» است تا سرگرمی
جمع‌بندی
اگر فیلم‌های آرام، مشاهده‌گر و شخصیت‌محور را دوست دارید، «روما» احتمالاً شما را عمیقاً درگیر می‌کند. این فیلم از آن آثاری است که با تصویر، صدا و جزئیات روزمره اثر می‌گذارد، نه با پیچش‌های داستانی. اما اگر دنبال ریتم تند، درام پراتفاق یا داستان‌گویی مستقیم هستید، ممکن است ارتباط نگیرید. در مجموع، اثری بسیار تحسین‌برانگیز و احساسی است که بیش از هر چیز برای تماشای دقیق و صبورانه ساخته شده.