The Way Way Back
Shy 14-year-old Duncan goes on summer vacation with his mother, her overbearing boyfriend, and her boyfriend's daughter. Having a rough time fitting in, Duncan finds an unexpected friend in Owen, manager of the Water Wizz water park.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
«The Way Way Back» یک کمدی-درامِ بلوغِ گرم و بامزه درباره‌ی دَنکنِ ۱۴ ساله است که برای تعطیلات تابستانی با مادرش، نامزد کنترل‌گر او و دخترِ آن مرد به یک خانه‌ی ساحلی می‌رود. او که در جمع احساس غریبی می‌کند، در یک پارک آبی محلی دوستی غیرمنتظره پیدا می‌کند؛ جایی که سام راکول در نقش مدیر پارک، اوون، حسابی می‌درخشد. فضا صمیمی، تلخ‌وشیرین و خیلی انسانی است؛ با بازی‌های خوب از استیو کارل، تونی کولت، الیسون جنی و آنا سوفیا راب. فیلم بیشتر روی حسِ جا نیفتادن، اعتمادبه‌نفس و پیدا کردن یک پناهگاه عاطفی تمرکز دارد تا اتفاق‌های بزرگ.
نکات مثبت
- +بازی درخشان سام راکول
- +لحن گرم و دلنشینِ بلوغ
- +دیالوگ‌های بامزه و تیز
- +شخصیت‌پردازی‌های دوست‌داشتنی
- +فضای تابستانیِ نوستالژیک
نکات منفی
- -داستان تا حدی آشناست
- -بعضی بخش‌ها قابل‌پیش‌بینی‌اند
- -درامش گاهی بیش از حد نرم و امن است
جمع‌بندی
اگر از فیلم‌های coming-of-age با حال‌وهوای صمیمی و شوخی‌های ظریف خوشتان می‌آید، این فیلم انتخاب خیلی خوبی است. نقطه‌ی قوتش نه غافلگیری، بلکه صداقت احساسی و بازی‌های جذاب بازیگران است. سام راکول و استیو کارل دلیل اصلی دیدن آن‌اند، و در کنارشان فیلم به‌خوبی حسِ بلوغِ دردناک اما امیدوارکننده را درمی‌آورد. برای تماشای یک اثر سبک، خوش‌قلب و خوش‌ساخت کاملاً می‌ارزد.