42
In 1947, Jackie Robinson becomes the first Black man to play in Major League Baseball facing unabashed racism from the public, the press and other players.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
«42» یک درام ورزشی-زندگی‌نامه‌ای درباره جکی رابینسون است؛ مردی که به‌عنوان اولین بازیکن سیاه‌پوست در عصر مدرن وارد لیگ برتر بیسبال شد و با حمایت برایان ریکیِ مدیر بروکلین داجرز، دیوار تبعیض را شکست. فیلم بیشتر از یک داستان ورزشی، روایتِ مقاومت، وقار و فشار روانیِ ایستادن زیر موج نژادپرستی است. چدویک بوزمن در نقش رابینسون و هریسون فورد در نقش ریکی محورهای اصلی فیلم‌اند و نیکول بهرِی، کریستوفر ملونی و لوکاس بلک هم در نقش‌های مهم حضور دارند. لحن فیلم جدی، الهام‌بخش و احساسی است و روی رابطه رابینسون با همسرش راشل و نبردش با توهین‌ها و تهدیدها تکیه دارد.
نکات مثبت
- +بازی درخشان چدویک بوزمن
- +هریسون فورد در یکی از بهترین نقش‌های مکملش
- +داستان الهام‌بخش و تاریخی
- +فضاسازی و بازسازی دوره‌ای قابل‌قبول
- +احساس انسانیِ قوی فراتر از یک فیلم ورزشی
نکات منفی
- -بیش از حد امن و کلاسیک روایت می‌شود
- -بعضی بخش‌ها خیلی سرراست و پیش‌بینی‌پذیرند
- -از زندگی رابینسون فقط یک برش محدود را نشان می‌دهد
- -برای بعضی‌ها میزان بیسبالِ واقعی کم به نظر می‌رسد
- -نوجوان‌پسند و تلخ‌وشیرین، نه عمیقاً پیچیده
جمع‌بندی
اگر به فیلم‌های الهام‌بخش، بیوگرافی‌های ورزشی و داستان‌های حقوق مدنی علاقه دارید، «42» انتخاب بسیار خوبی است. فیلم شاید ریسک‌پذیر یا پیچیده نباشد، اما از نظر احساس، اجرا و اهمیت تاریخی خوب عمل می‌کند. برای تماشاگرانی که دنبال یک اثر گرم، محترمانه و تاثیرگذارند، کاملاً ارزش دیدن دارد. اگر دنبال درامی تندتر، خشن‌تر یا جاه‌طلبانه‌تر هستید، ممکن است کمی محافظه‌کارانه به نظر برسد.